شکست عاطفی نوعی واکنش عمیق به از دست دادن عشق است که در اثر آن فرد فشار روانی زیاد، مشکلات عاطفی گاهاً شدید و طولانی مدت را تجربه می کند که می تواند در عملکرد اجتماعی، شغلی، درسی وی اختلال ایجاد کند. شکست عاطفی می تواند در اثر فوت عزیز، طلاق، خیانت، پایان یافتن رابطه ی عاطفی و یا مهاجرت یکی از طرفین ایجاد شود.
علائم سندرم شکست عاطفی
علائم این سندرم دردناک شامل موارد زیر می شود:
- اختلال در خواب
- خشم و تحریک پذیری شدید
- زودرنجی و حساسیت
- مرور خاطرات و افکار مزاحم
- اجتناب از یادآوری ضربه ی عاطفی
- اندوه شدید
- اختلال در تمرکز
- وسواس فکری، اشفتگی و احساس گناه
برخی شکست عاطفی را «سندرم مرور خاطرات یا خاطرات ناخوانده» می نامند؛ زیرا در این شرایط فرد دائماً خاطرات خود با محبوبش را مرور می کند و این موضوع شکایت اصلی بسیاری از افرادی است که شکست عاطفی را تجربه کرده اند. علت این رخداد در واقع این است که مغز در صدد است تا با یادآوری مکرر رویداد ضربه ی عشقی، از به وقوع پیوستن این اشتباه در آینده جلوگیری کند.
شیوه های خود تسکین دهی ناسالم در سندرم شکست عاطفی
از آن جا که در شکست عاطفی، فرد هیجانات منفی زیادی مانند غم، ناامیدی، احساس گناه، ترس و یا خشم را تجربه می کند، افراد بشدت به دنبال شیوه های آرام سازی خود هستند که برخی از این شیوه ها ناسالم و دردسر ساز هستند.
- مصرف مواد
- مصرف الکل
- رابطه های جنسی بی بند وبار
- جایگزین نمودن سریع شریک عاطفی
- خود کشی و یا برنامه ریزی برای پایان دادن زندگی
شیوه های خود تسکین دهی سالم
- ورزش
هنگامی که ورزش می کنیم به طور طبیعی هورمون های شادی آور بیشتری ترشح می شود، که به نوبه ی خود به کاهش علائم افسردگی مخصوصاً بهبود خواب کمک می کند.
افشای افکار و هیجانات
در صورتی دوست یا شخصی را در اطراف خود دارید که می تواند بدون قضاوت و با همدلی به سخنان شما گوش دهد و در گفت و گو با وی احساس امنیت می کنید، پس خود را از این موهبت محروم نکرده و با وی صمیمانه غم، خشم و یا احساس گناه خود را در میان گذارید. زیرا مطالعات به ما نشان می دهد سرکوب هیجانات و بیان نکردن افکار خود مانع از حل و تسکین می شود. افرادی که خودافشایی اندکی دارند به احتمال بیشتری خود را در معرض افسردگی و اختلالات اضطرابی قرار می دهند.
نوشتن افکار و هیجانات ناخوشایند
نوشتن افکار و هیجانات به فعال سازی قسمت هایی از مغز که مرتبط با تنظیم هیجان هستند، کمک می کند. هم چنین نوشتن به ما کمک می کند تا ابعاد مختلف یک مسئله را ببینیم و پردازش هیجانات را تسهیل می کند.
در زمان هایی که علائم این سندرم به صورت طولانی مدت وجود داشته باشد، حتماً با متخصص روان شناس و روان درمانگر مشورت کنید.
پذیرش رخداد ناگوار
پس از طی مراحل قبل، تلاش کنید تا اندک اندک شکستی که تجربه کردید را بپذیرید بدون آنکه سعی کنید از فکر کردن به آن اجتناب کنید یا موضع را کم اهمیت جلوه دهید.
پذیرش به این معناست، که از نظر ذهنی، احساسی و حتی بدنی بپذیریم که این اتفاق ناخوشایند در زندگی رخ داده است؛ بدون آن که تلاش کنیم از این درد فرار کنیم یا آن را انکار کنیم.
باید بدانیم که زندگی با دردهایی همراه است که اجتناب ناپذیر و حتی غیرقابل کنترل است. دانستن و سازگاری با این واقعیت خود به مرور می تواند سازگاری فرد با واقعیت را افزایش و به مرور منجر به تسکین زخم های روانی وی شود.
